« اى بنى هاشم ! مردم را در خود طمع ندهيد ، خصوصا خاندان تيم بن مره يا خاندان عدى را » . « امر ( خلافت ) جز در ميان شما و براى شما نيست و براى آن ، كسى جز ابو الحسن على ، شايسته نيست » . « اى ابو الحسن ! براى آن همّت گمار كه تو براى كارى كه مورد انتظار است بلند مرتبه هستى » . ( 1 ) آنچه مسلم است ، اين است كه مخالفت ابو سفيان از روى ايمان وى به حق امام عليه السّلام نبوده بلكه امرى ظاهرى بوده كه توطئه بر ضد اسلام و ستم بر آن را مدّ نظر داشته است و امام از او روى برگرداند و به عواطف دروغينش اهميتى نداد ؛ زيرا رابطهء ابو بكر با ابو سفيان بسيار محكم بوده و بخارى روايت كرده است كه ابو سفيان بر جمعى از مسلمين گذشت كه ابو بكر ، سلمان ، صهيب و بلال از جملهء آنان بودند . بعضى از آنان گفتند : « آيا شمشيرهاى خدا از گردن ( اين ) دشمن خدا ، بهرهء خود را نگرفته‌اند ؟ » . ( 2 ) ابو بكر ، آنان را با سخنانى درشت منع نمود و به آنها گفت : « آيا اين را به شيخ قريش و سرور آنها مىگوييد ؟ ! » . و شتابان به سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رفت و آن حضرت را از گفتار آن قوم باخبر ساخت ، پس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به وى پاسخ داد و فرمود : « اى ابو بكر ! شايد آنان را خشمگين ساخته باشى ؟ اگر آنها را خشمگين نموده باشى ، خداوند را خشمگين كرده‌اى » « 1 » . ( 3 ) اين مطلب ، ارتباط محكم ميان آن دو را نشان مىدهد ، در حالى كه ابو بكر

--> ( 1 ) بخارى ، صحيح 2 / 362 مسلم ، صحيح 4 / 1947 . احمد ، مسند 5 / 64 .